Gedichtje voor Breeze:

Ooit was er licht in mijn leven
Toen kwam de duisternis
Na 2 jaar werd me een geleidehond gegeven
Deels compenseerde zij het gemis

Door weer en wind gingen we op pad
Breeze stond altijd aan mijn zij
Ik heb zoveel aan haar gehad
Voelde me sterker met haar erbij

Ze sleepte me door die moeilijke tijd
Er stond een hoop ellende op me te wachten
Maar zij was er voor me, dat is een feit
En kon mijn leed wat verzachten

Jaren waarin ik veel moest overwinnen
Voor Breeze was niks teveel
Wat moest ik zonder haar beginnen
Ze was onmisbaar in dit geheel

Plotseling kwam er die zwarte dag
Mijn oude taaie kneep er tussenuit
Toen ze zo ziek in haar mandje lag
Voelde ik kippenvel op mijn huid

Mijn lieve, lieve meisje, veel te jong nog
Ik wilde je nog lang niet afgeven
Maar ben dankbaar voor alles wat je me hebt gegeven.

Breeze, ik mis je