Fragment uit het dagboek van een Cairnterrier.

Bruiloft

Vrijdagmorgen ging de wekker van mijn mens wel erg vroeg ik deed een oog open en blafte tegen mijn mens, jij kunt gerust opstaan hoor maar ik tuk nog even door. Dit is toch geen tijd voor een hond maar mijn mens zei, je zult toch echt vroeger je bed moeten verlaten vandaag hoor, jij gaat straks een dagje uit logeren want ik moet naar een feestje. Laat ik nou gedacht hebben dat ik mee mocht, mijn mens gaat nooit zonder mij op stap. Nou vandaag dus wel, werd er direct misselijk van en heb de boel even lekker onder gekotst, misschien veranderde ze nog van gedachten maar helaas. Mijn oppas mens was een liefje ik heb de hele dag met de bal gespeeld, geen tijd gehad voor een slapie veel buiten gelopen, lekkere snoepjes gehad en daardoor had ik geen zin meer in mijn avondeten. Dus toen mijn mens mij kwam halen was ik door het dolle heen en moe, jullie willen niet weten hoe moe ik was. Ik ben op de voetenplank van de koets in slaap gevallen, duvelde er bijna nog van af, gelukkig had mijn mens dat op tijd door. Thuis gekomen moest ik nog wel van mijn mens mijn pil slikken, lekker hoor dat hapje pindakaas, en toen ben ik direct mijn bed in gedoken en heb volgens mijn mens liggen snurken als een vent.

Luuk

Voorjaar

Ik ben zo blij dat het weer voorjaar is, want dan kan ik weer lekker blaffen met mijn vriendjes vanaf het balkon. Nu is het meestal zo dat er na de winter een hoop blaffers bij lopen die ik nog niet ken. Daar moet ik dan wel even kennis mee maken en dus blaffen we er lekker op los, mijn mens vind dat ik te hard praat en dat ik een beetje rekening met de buren moet houden. Ik heb daar niet zo'n last van hoor maar voor haar plezier houd ik dan even mijn mond, maar ja als mijn nieuwe blaf vriendje dat niet doet daar beneden, ik moet toch antwoord geven nietwaar, ik wil niet onbeleefd zijn. Soms zijn die nieuwe blaffers niet zo aardig en schelden ze mij uit voor wolbaal op korte pootjes, nou dan word ik toch nijdig dat scheld ik dus gewoon terug buren of niet. Ik laat niet over mij heen lopen.

Luuk

Opgesloten

Zoals jullie weten ben ik een volgzaam hondje, dat wil me nog wel eens in de problemen brengen. Waar mijn mens is ben ik ook en ik let dus altijd goed op waar ze heen gaat. Jammer genoeg werkt dat anders om niet, zo heb ik me laatst laten opsluiten in de garage. Mijn mens moest even wat halen en ik volgde braaf, rook vervolgens allemaal lekkere dingen en vergat zowaar mijn mens even, nou en toen ik weer naar haar toe wilde zat ik opgesloten. Mijn mens was nergens te bekennen, en om nu te gaan blaffen dat ik opgesloten zit is ook weer zowat. Ik ben er toen maar bij gaan liggen want dacht ik, ze komt natuurlijk direct de garage in als ze me mist. Dat was een misrekening van me ze kwam niet, ik heb me maar geschikt in mijn lot en ben in slaap gedommeld. Op een gegeven moment hoorde ik mijn mens mijn naam roepen, ze miste me blijkbaar ineens en ik dacht , roep jij maar een tijdje hoor ik zeg niets. Nou zeg het duurde me toch een tijd voor ze me vond en in plaats dat ze blij was dat ik weer terecht was, nee hoor het enige wat ze zei was: Sufferd wie laat zich nu opsluiten, op zo'n moment ben ik de wijste van beide en zeg maar even niets.

Luuk

n.b.: Over een half jaar komt mijn eigen boek uit, waarin al mijn blafschrijven staat opgetekend. Door een mailtje te sturen naar mijn mens, gozine@hetnet.nl , laat zij je weten wanneer het boek klaar is en hoe en waar je het kunt bestellen.

hartelijke groet Gozine en een beetje verwaande Luuk.

n.b.n.b.: Het was geen bluf van Luuk, want inmiddels is zijn boek te bestellen.
Click hier op Luuk: