Dagboek van een Cairnterrier.

Ik zal me even voorstellen, mijn naam is Luuk en ik ben dus een Cairnterrier. Ik ben acht jaar geleden geboren in Brabant en daarna verhuist naar Utrecht. Ik woon samen met een kat, cavia, hamster en mijn mens. Erg leuk ik houd ze in goede conditie. Ik ben een druk baasje maar soms gaat het mis, want ik heb epilepsie, dan heb ik een soort klik in mijn kop en staan mijn pootjes niet meer op de goede plaats. Maar op het moment voel ik me kiplekker Maandag is een beetje duffe dag, maar daar hebben mensen ook last van. Dinsdag wordt het leuk, dan komt de hulp en dan ga ik “mee helpen” met schoonmaken, maar daar vertel ik later nog wel eens over.

Als mensen zich voorstellen noemen ze hun naam en vaak ook wat hun hobby is. Nou ben ik geen mens maar een hobby heb ik wel, meer dan een. Mijn leukste hobby is de tennisbal, die spaar ik. Ik heb er nu tweeëntwintig, en verstop ze overal. Onder het bed, in bed, leuk voor mijn mens heeft ze ook wat, in de keuken, onder de kast daar kan ik dan niet meer bij en moet mijn mens op haar buik gaan liggen om hem daar onderuit te vissen. Als ze dan even niet kijkt schop ik hem er weer onder, leuk spel.

Hobby nummer twee is achter de kat aan jagen, zo leuk net als met de hamster spelen, die mag soms los lopen in een soort bal, en tja je weet wat mijn andere hobby is. Het schijnt dat Hammetje op zijn pootjes tolt als hij weer in zijn hokje zit. En dan is er nog de Cavia Pluk maar daar is niets aan want die bijt in mijn snorharen en soms zit daar net een stukje lip bij, nou dan word ik toch nijdig zeg en dat laat ik hem weten ook. Wat ik ook erg leuk vind is als ik op het balkon zit andere honden uitschelden die langs komen, helaas schelden ze meestal terug, moet ik toch wat aan doen.

Mijn haar verzorging bestaat uit het eens in het half jaar naar de kapper in mijn geval doet mijn mens dit zelf. Nu heb ik geen trim haar (schoonheids foutje), dus komt het scheer apparaat te voorschijn. Dat vind ik een eng ding, maakt altijd zo’n herrie. Mijn rug vind ik niet zo erg, maar dan komt mijn buik aan de beurt, stel je voor dat mijn mens vergeet dat ik een vent ben ik stribbel dus altijd fors tegen. Maar dat helpt niet, mijn mens zegt dat ze heus wel om mijn fluit heen scheer ik controleer het altijd direct als ze klaar is.

Soms heel soms ben ik een beetje dom. Hebben jullie wel eens groen gezien? Nou ik wel letterlijk en inwendig. Normaal gesproken ben ik een heel lief klein hondje, ik jat nooit iets tot die ene keer. Er lag op tafel een lang iets en ik kon er net bij, aangezien ik nogal nieuwsgierig ben heb ik het gepakt en er in gebeten er kwam een groen goedje uit en was erg lekker. Dat smaakte naar meer, dus heb ik alles opgegeten. Toen mijn mens dit ontdekte raakte ze lichtelijk overstuur en belde de honden dokter, wat ik zwaar overdreven vond. Nou het gevolg was niet bepaald lekker, ik kreeg een eetlepel zout in mijn bek geschoven, BAH!!! En moest me vervolgens toch overgeven, alles groen, ik, de vloer, er was jammer genoeg nog niet schoon gemaakt. Goed toen alles eruit was wilde mijn mens toch nog even naar de honden dokter waar ik vervolgens een spuit in mijn bil kreeg en weer misselijk werd en nog meer groen eruit kwam, kan geen groen meer zien. En wat had ik nou gegeten arnicazalf. Dat is voor mijn mens goed, zolang ze het niet opeet. Ik kan nu wel zeggen dat ik het nooit meer doe, maar je weet maar nooit.

Luuk

P.s Mijn mens is zo lief om mijn verblafjes te tikken, anders krijg je zoiets: hhgjgghllghlht7gfllh;;j’’í’jk’ omdat alle vier mijn poten te dik zijn voor het toetsenbord. O ja, en haar naam is Gozine van Beek

lees ook: slaapkamer/zoenen
(click hier)

(inhoudsopgave)
Om verder door het dagboek te bladeren.