Untitled Document

Dagboek van een Cairnterrier.

Slaapkamer

Je zou denken een slaapkamer is om te slapen, wat kan jou het schelen hoe je bed staat, je ziet daar toch niets van als je slaapt. Mijn mens dacht daar anders over, het bed moest anders en dat gebeurde ook. Dus dacht ik, fijn dan kan ik weer lekker helpen. Ja, jullie raden het al, niet dus. Ze sloten me in, en ik kon geen kant meer op. Maar ik ben niet voor een gat te vangen, dan maar commentaar geven en zo luid, dat ze elkaar niet meer verstonden. En omdat ik ingesloten was, konden zij ook niet bij mij komen en had dus vrij spel om mijn lieflijk stem geluid te laten horen. Mijn mens en haar hulp vonden mij natuurlijk weer een verschrikkelijke schreeuwlelijk. Maar ja, dan moeten ze me maar laten helpen hoor. Al met al, was het een vermoeiende bezigheid, en de rest van de middag geslapen op het verdraaide bed, waar ik eerst nog verkeerd opsprong omdat mijn aanspring route was veranderd. En mijn mens lachte me nog uit ook, ik krijg haar nog wel.

Zoenen

Ik wil het vandaag eens over zoenen hebben, mensen schijnen dat erg prettig te vinden. Mijn mens wil namelijk altijd dat ik haar zoen, maar dat doe ik alleen bij hoge uitzonderingen. Als ik lang alleen ben geweest, maar dat gebeurt zelden ik heb namelijk geen benul van tijd. Als ik stout ben geweest, maar zoals jullie weten ben ik een heel lief hondje. En dus zoent mijn mens mij, nou van mij hoeft dat niet hoor, ik veeg altijd direct mijn toet af. Er zijn maar een paar mensen die ik wel zoen. De hulp, want die zie ik maar een keer per week en die heeft altijd een koekje bij zich. Vreemd bezoek zoen ik ook om te laten zien hoe goed ik opgevoed ben. Pootjes uitdelen daarin tegen is een leuke bezigheid. Dat doe ik te pas en te onpas. Soms is er niemand om een poot te geven dan zweeft mijn poot ergens in de lucht, mijn mens noemt dat lucht pootjes. Als ik een koekje krijg doe ik dat ook wel eens op die manier, dan word ik net even afgeleid en doe maar wat. Maar ik kan ook stevige poten geven, dat is erg leuk vooral in de zomer als de mens met blote armen loopt. Al vindt de mens dat natuurlijk minder.

Luuk