Veel geluk tijdens de kerstdagen.
Daar zaten we dan op eerste kerstdag, enkele
jaren geleden, aan het kerstontbijt.
De ontbijttafel was gezellig gedekt en
de kerstcadeautjes lagen onder de kerstboom,
te wachten tot ze aan de beurt
waren. Niets vermoedend begonnen we aan het ontbijt, totdat we opmerkte dat onze
hond Daisy, van het asbara ras, zich nogal onrustig bewoog. Het viel ons op, omdat
Daisy zich meestal rustig gedraagt tijdens de maaltijden. Na het ontbijt begonnen
we aan de cadeautjes, totdat Daisy zo de aandacht trok, zodat we met
het uitpakken
stopten. We ontdekten op het parket, naast de ontbijttafel, een vochtige plek;
het was geen urine, maar wat het wel was kwamen we later achter.
Omdat
we dit niet vertrouwden en hier ook de kerstdagen niet mee door wilden gaan, want
de hond was duidelijk niet in orde, hebben we de dierenartscentrale gebeld. Die
zijn hier in Den Haag overigens makkelijker te bereiken dan de huisartsencentrale.
Maar goed, we hadden geluk, onze eigen dierenarts had dienst op eerste kerstdag.
We maakten een afspraak en konden een uur later al terecht.
Aan de kerstcadeautjes
dachten we al niet meer. We waren allemaal ontzettend bezorgd over Daisy. Eindelijk
was het uur voorbij en arriveerden we bij de dierenarts. Na onderzoek, vertelde
de dierenarts dat Daisy een baarmoederontsteking had en dat deze
was gesprongen.
Ze moest dezelfde dag met spoed geopereerd worden en had 50% kans op overleven.
We moesten haar in de middag terug komen brengen, want de dierenarts moest zijn
dienst overdragen aan een andere dierenarts en hij moest ook zijn assistenten
oproepen.
Na een paar zenuwslopende uren, we waren allemaal van streek,
gingen we opnieuw, met lood in onze schoenen naar de dierenarts. Na de operatie,
die goed was geslaagd, vertelde de dierenarts, dat de hond en wij ook, veel geluk
hebben gehad. De gesprongen ontsteking was naar buiten gekomen, vandaar ook de
natte plek op het parket. Als de ontsteking verder naar binnen was gegaan, was
er niets meer aan te doen geweest. Hij heeft de baarmoeder verwijderd.
| We hadden niet een paar dagen langer
moeten wachten, dan zou Daisy er niet meer zijn geweest. Supergelukkig dat onze
knuffelhond het had overleefd gingen we naar huis. Na een paar dagen was ze weer
helemaal opgeknapt. Nu is ze 10 jaar en altijd nog een lieve en trouwe knuffelhond. O ja, een asbara is gewoon een asbakkenras, maar wel heel lief. |
|
Willy