|
| |
|
Dagboek van een Cairnterrier.
Ik
heb vandaag weer ouderwets mee geholpen met schoonmaken. Eerst hebben we de cavia's
verschoond, het nadeel was dat Pluk en Pim buiten in een kooi gezet werden en
daar zitten tralies in. En aangezien Pim, Pluk nadoet, had ik twee caafjes aan
mijn lip hangen. Mijn mens en de hulp vonden het nogal leuk, ik stond daar hulpeloos
en zij stonden te lachen. Toen ik los kwam heb ik flink mee geholpen en veel commentaar
gegeven, Ik heb mijn eerste sopraan geoefend het lachen verging ze toen wel en
wilde me in mijn bench zetten, ja je dacht toch niet dat ik me liet pakken. Onder
het bed kon ik ook goed zingen en daar lag ook nog een bal, had ik even geluk.
Ik vrees dat ik volgende week na het uitlaten in mijn bench verdwijn. Nou daar
was ik klaar mee, ik had gisteren toch zo'n verschrikkelijke jeuk, dat mijn mens
dacht dat ik een vlo moest hebben. Dus moest ik in bad met vlooienshampoo nou
en jullie weten dat ik niet van water houd, maar ik moest er aan geloven. En als
het nu geholpen had maar nee hoor nog steeds jeuk, dus vandaag zei mijn mens dat
ik dan maar kaal moest want dan kon ze de vlo vinden. Maar ondanks mijn ontberingen
heb ik nog steeds jeuk, mijn mens zegt dat het tussen mijn oren zit, snap niet
wat ze daar mee bedoelt het jeukt toch echt aan mijn achter poot. En er is geen
vlo te bekennen dus wat het wel is weten mijn mens en ik niet. Mijn mens zegt
dat ze morgen even wil zien of het morgen nog zo jeukt, maar anders wil ze met
mij naar de hondendokter, moet toch mijn jaarlijkse prikje hebben en dan doen
we twee vlooien in een klap. Ja, als hond heb je soms een honden leven.
Hallo lieve mede blaffers, gisteren zei ik toch dat mijn mens met mij naar de hondendokter wilde. Nu daar ben ik ook geweest, maar ik ging niet alleen Minet ging mee, die was al een paar dagen niet lekker en kon zich zelf niet meer verzorgen. Ik dacht eerst nog even dat mijn conditietraining haar teveel geworden was maar volgens mijn mens was ze gewoon oud aan het worden. Mijn mens heeft samen met de dokter besloten dat het beter voor Minet was om haar naar de kattenhemel te laten gaan. Minet is twintig jaar geworden, toen ze een spuitje kreeg deed ik maar even of ik er niet bij hoorde en stelde mij bescheiden op. Maar helaas moest ik er ook aan geloven want mijn mens wilde weten waar mijn jeuk vandaan kwam. Ze dachten dat ik toch een vlo had, maar een soort allergie ervoor gekweekt had en dus kreeg ik een spuitje. Heb wel even gevraagd of het echt tegen de jeuk was, stel je voor dat ze de verkeerde gebruikte. Maar ik zit hier nog en de jeuk neemt gelukkig af.
|