=Volgens mijn zeggen=

Onze fietsminister heeft geen schril klinkend fluitje.

Wat weet de Nederlandse politie toch steeds weer opnieuw smaakmakend in het nieuws te komen. Nu ook weer, met de conclusie uit een onderzoek, dat de Plukze Wet totaal niet werkt. De dienders kunnen er geen tijd voor vrij maken om achter de vele miljoenen van de misdaad aan te gaan, of zijn hiertoe simpel weg niet bekwaam genoeg voor. "Lang leve de misdaad!". Die fietsminister Donner moet toch zijn ogen uit z'n gereformeerde kop schamen.

Want het is toch die Pietje Pelle, samen met de slecht getande minister van binnenlandse zaken Remkes, die de politiekorpsen van Nederland budget toewijzen op basis van ingevoerde prestatiecontracten?! Dan mag Bromsnorrend Nederland zich wel melden voor een krantenwijkie. Geen slecht idee, de dagbladen schreeuwen immers om nieuwe bezorgers. Dan is dàt probleem mooi opgelost en kan de politie tonen, dat zij toch nog wel ergens in zijn te vertrouwen.

Geheel in het verplaatsgedrag van de Minister van Justitie gesproken, is die gedachte niets meer dan luchtfietserij. De ministers van Justitie en Binnenlandse Zaken zijn nog niet gehoord over de wanprestatie van de Nederlandse Politie in relatie tot de Plukze Wet. Een man als Donner zal zich hier ook wel weer sneakie uit weten te redden.

"Mijn korps weet toch op een andere manier wèl vele miljoenen binnen te slepen, mijnheer de voorzitter", zal zijn vrome verdediging kunnen zijn, waarmee hij dan doelt op de miljoenen snelheidsbelasting, die hij voor een paar kilometertjes meer, via flitspalen en overvloedige snelheidscontroles de geslachtofferde burgerij weet te ontvreemden. Let maar op, dan zal hij ook wel aanhalen, dat zijn politiecorps veel meer die doelgroep, wij dus, kan ontfutselen als zijn mannen en vrouwen ook weer het parkeerbeleid voor hun rekening mogen nemen. Zijn mannen en vrouwen van stavast zullen zonder pardon dan tot veel meer, vooral hogere, boetes komen.

Dat doet mij denken aan een Griekse politieagent in Hirakilon, die wij langdurig op een terrasje hebben kunnen gadeslaan. Zijn territorium was een groot plein, met aan één kant terrassen, daar waar wij zaten en voor de rest omringd met winkels. Het valt te begrijpen dat er rond dit plein een groot parkeerprobleem heerst en dat agent Manos handen te kort kwam om zijn bonnen uit te schrijven. Nou, druk had Manos het zeker! Alleen niet met bekeuren. Veel humaner maakte hij van het parkeerprobleem zijn dagtaak. Zodra er een auto, bijvoorbeeld dubbel geparkeerd stond, ging Manos er op af en floot schril een aantal malen op zijn politiefluitje. Keek dan hautain om zich heen, om desnoods nog één keertje schril te fluiten.

Geheid dat de foutparkeerder dan aan kwam snellen. Na even vermanend te zijn toegesproken, mocht de Wetsovertreder weer gaan. Waarna Manos al weer elders rond het plein met het schrille fluitje een overtreder naar zijn auto floot. De Griekse Donner weet hiermee geen cent voor de staatskas binnen te halen. Kennelijk levert hun misdaadbestrijding, naast gevoel van veiligheid, wèl veel geld op.

 


click hier