Opsporing niet verzocht.
Na driekwart jaar naar Opsporing Verzocht te hebben gekeken, geef ik het op. Laat staan dat ik nog de illusie heb een uitgeloofde beloning te kunnen incasseren. Ik geef de gebeurtenis nu maar prijs. Het speelde zich af op 9 mei 2009, rond 12:12 uur. Bij Enschede, zo’n 40 kilometer over de Duitse grens, parkeerden wij onze auto om een Schloss te bezoeken. Op de grote parkeerplaats stond alleen maar een grote bestelauto met chauffeur.
Terug van ons bezoek aan de burcht stonden er inmiddels ook twee peperdure Ferrari’s geparkeerd. De coureurs waren in druk gesprek met de chauffeur van de bestelwagen. Het tafereel kwam bij ons heel verdacht over. Daarom leek het mij slim om op afstand stiekem een snapshot van de vermeende plaats delict te maken. Om daarna als de wiedeweerga te verdwijnen.
Nog geen kwartiertje onderweg, werden wij door zowel de rode als gele Ferrari voorbij gescheurd. Even zat mijn hart in mijn keel. “Waarom moest ik zonodig die foto maken?!” Gelukkig verdwenen de bolides snel uit het zicht.
Waar waren wij op de afgelegen parkeerplaats getuigen van geweest? Vandaar mijn wekelijkse belangstelling voor Opsporing Verzocht. Zonder gevolgen want, òf er heeft zich toen niets bijzonders afgespeeld, òf de Duitse Kriminal-Polizei heeft niet over de grens naar getuigen gezocht.
n.b.: Eerder gepubliceerd in mijn Blog: http://knetter.bloggertje.nl
Er valt nog veel meer in de Kroniek te lezen, zoals: |
| Fatima's woonwensen |