De erectie in den beginne

Het is niet zomaar een mop: "Weet je wat Adam tegen Eva zei, toen hij zijn eerste erectie kreeg?": "Ga ’s achteruit, ‘k weet niet hoe groot ie wordt". Nee, hierachter gaat een his­torische gebeurtenis van importantie schuil. Adam en Eva bevolkten nog maar net het Hof van Eden, toen Adam spontaan zijn eerste erectie kreeg en zijn vijgenblad de grond op dwarrelde. Zowel Adam als Eva' s mond viel, bij het zien van deze zwel­ling, open van verbazing,. Hoewel Adam onbedoeld voor paal stond, was het wel ‘t eerste wereldwonder dat zich voor hen openbaarde. Omdat ze nog niet van de appel hadden gegeten, viel niet te verwachten dat er op Adam's verstij­ving, een woeste vrij­partij zou volgen. Slechts met veel fantasie van erotische aard, kon hun reactie als eerste voorspel aller tijden worden bestempeld. Vers van de boom trok Adam, een maatje groter, een nieuw vijgenblad aan. Maar nog diezelfde middag hield ook dit schaamblaadje geen stand.

Opnieuw vergaapte Eva zich aan Adam's staander. Waarschijnlijk door de verdere versteviging van het spierweef­sel en het grote contrast met de penis-in-ruste, was Eva er van overtuigd dat de plasser nog groter was, dan bij de eerste erectionele verschijning. Enigszins verward doch heel behulpzaam, zocht zij nu het vijgenblad uit, opnieuw een maatje groter, en bevestigde dit heel omzichtig aan het klok-en-hamerspel van Adam. Zijn vol or­naat duurde voort. De natuur gaf te denken. Eva was er getuigen van dat Adam's mannelijkheid in enkele uren tijd uitgroeide tot een roede van apentrots-formaat. Hoewel zij licht ondefinieerbare gevoelens van opwinding kreeg (bijt dan ook in die appel!), baarde het Eva zorgen dat er opnieuw bij Adam een nog groter, knoert hard geslachtsdeel, zich zou manifesteren. Want, veel grotere vijgenbladen waren er niet te vinden.

Zou Adam's lid nog meer formaat aannemen, had hij al gauw niets meer om aan te trekken. Uren lang was Eva hierover in overpeinzing verzonken en schrok pas op, toen Adam tegen schemering, terug kwam van zijn werk. Zijn loon in natura hangende over zijn rechter schouder. Een fiks uit de kluiten gewassen everzwijn.

Als een volleerd slager werd zijn prooi gevild en met stokken doorregen. Klaar voor de barbecue. Niet geheel zonder vertedering volgde Eva de culinaire han­delingen van haar metgezel. Haar everzwijnliefde groeide (kalverliefde was van een veel latere datum). Zo ook opnieuw de contouren onder Adam's vijgenblad. Met gemengde gevoelens, van schrik en licht verlangen "naar iets" (kom op met die appel!), herkende zij opnieuw de erectionele groeistoot bij Adam. Nog éénmaal bood een nieuw vijgenblad uitkomst. Grotere maten waren er niet leverbaar.

Gelukkig zou Eva’s langdurige overpeinzing tot een creatieve ingeving resulteren. Razendsnel tekende zij met een twijgje, het eerste prototype van een korte broek, in het mulle zand. En in krap een week tijd (een vijgenboom was inmiddels volkomen kaal geplukt) had Eva de lederen huid van de Everzwijn omgetoverd tot een lederen, korte broek. Weliswaar niet met twee, maar met drie pijpen. Eva geloofde namelijk dat het man­nelijk lid een embry­onaal-derde been was, waarmee de wendbaar­heid van de volwassen man aanzienlijk zou toenemen, hetgeen in de jungle de jager goed van pas zou komen Wat jaren later een gulp werd, was bij Eva’s ontwerp simpel een klep, hetgeen toen de penispoort werd genoemd.