Miss Rijnmond

In de tijd dat Franse vrienden ons voor het eerst in Nederland bezochten, had ik het geluk een erebaantje te vervullen, waarmee ik bij hen een onwisbare indruk heb achtergelaten. Temeer doordat ik kon regelen, dat zij aanwezig mochten zijn, bij datgene ik een serie van avonden had te doen. Namens het Rotterdamsch Nieuwsblad had ik namelijk zitting in de Jury van de Miss Rijnmond verkiezing. Op zich voor mij al een hele ervaring. Maar ja, dat wisten mes Amices dan weer niet. Die dachten dat dit één van de normaalste zaken van de wereld voor mij was. Zij woonden de avond bij nadat er, na de eerste voorronden, nog maar twaalf mooie meiden waren overgebleven. In een gezelschap van bekende Rijnmonders nam ik mijn taak als jurylid heel serieus, door de voorbij schrijdende beauty's van top tot teen kritisch te bekijken, waarbij mijn ogen noodzakelijkerwijs per schoonheid enkele rustpunten inlasten. Ook toen zij amoureus voor ons in bikini verschenen. Gênant? Nee, natuurlijk niet, tenminste niet als je in de jury zit. Je moet nou eenmaal je ogen goed de kost geven, om onbevangen en in alle eerlijkheid punten aan mooi, mooier, mooist toe te kennen. Uit het vergapen van mijn Franse vrienden aan de mooie stukken Nederland, maakte ik op dat zij heel goed begrepen, wat er van een jurylid werd verlangd. Wat er van de deelneemsters werd verlangd, konden zij maar half weten, of daarvan in hun stoutste dromen ongecensureerd, waar of niet waar, de beelden bekijken. Mijn verrichtingen als jurylid kwamen professioneel over, bij de afgevaardigden van op z'n Frans. Wat ik overigens wel had te danken aan één van mijn medejuryleden, oud voetbal- international en gekend jurylid. Van hem leerde ik, dat de Miss rondes niet alleen omwille van de spanning stapsgewijs zijn opgebouwd, van avondkleding tot schaars bedekkende bikini. "Kijk", fluisterde Pimmetje mij toe, toen de eerste deelneemster in avondkleding op kwam. "Dit is het juiste moment om op kapsel en ogen te letten. Want de rest gaat later nog vol in beeld komen." Naarmate de verkiezing verliep, begreep ik precies wat hij bedoelde en liet ik mijn ogen bij de topjesronde naar andere mooie details leiden, dan ik in de minironde liet doen. Dit omwille van een juiste beoordeling per onderdeel.

Tijdens de pauze, waarna de intelligentieronde zou volgen, sloeg Pim vriendschappelijk zijn arm om mij heen. "Weet je al wat je die meiden gaat vragen?". Nog licht bevangen van dat alles waarvoor ik cijfers had gegeven, mijn eerste nummertje met twaalf mooie meiden tegelijk dagdroomde ik, liet ik Pim mijn vragenlijstje lezen. Van grinnikend tot schaterlachend nam hij mijn vragen door. "En dat wil je ze echt gaan vragen?", gilde hij uit van de pret. Waarbij ik mij behoorlijk opgelaten voelde. "Kom op man, het zal die lekkere meiden toch een worst zijn, wie de Minister President van het land is, laat staan dat het hen boeit hoe hoog de BTW is". En hij verfrommelde mijn lijstje van zorgvuldig opgestelde vragen. "Zo intelligent hoeven zij nou ook weer niet te zijn".Hier gebruik deze vragen maar" en drukte mij een heel ander lijstje in handen, terwijl hij nog even boven ging kijken, om de deelneemstertjes verder op hun gemak te stellen. Met verbazing las ik de vragen door, waarbij ik mij juist veel minder op mijn gemak ging voelen. Maar goed, de juryleden werden weer op het podium gevraagd, zodat de kennisronde kon worden gestart. De meiden, nu met minder opsmuk en casual gekleed, zagen er nu eigenlijk veel leuker uit. "Nou moet je vooral op die kontjes letten", siste Pimmetje mij nog met glimmende ogen toe.

Nadat zijn antwoord was gegeven, hoeveel spelers er in een elftal opgesteld staan, wat maar vier keer fout werd beantwoord, was het mijn beurt een gesouffleerde vraag te stellen: "Als Bami Speciaal bij de afhaalchinees als nummer 34 op de kaart staat, op welk nummer staat dan Nasi Speciaal?" Tot mijn verbazing was het juist deze vraag, die een grote schifting onder de deelneemsters bracht.

Pim was toch wel een heel professioneel jurylid. Gelukkig wist mijn favoriete meisje, een knap blondje met een heel natuurlijke uitstraling, wel het goede antwoord te geven. "Ook nummer 34, sambal bij?", grapte zij daar zelfs achteraan, wat haar in deze ronde extra punten opleverde. Bij de daarop volgende Wetshirt-ronde werd ik door Pim, onzichtbaar bijgeschoold. "Let nu vooral hoe er erectiel wordt gereageerd". "Wat zeg je nou, erectiel? Is dit een artsen zonder grenzenronde? Uhh, ik bedoel:zoiets van alle remmen los?" "Welnee man, bij die kletsnatte T-shirts moet je kijken of de tepels van die meiden daar op reageren, dat heet erectiel. Hoe harder, hoe beter". Waarna opnieuw een ronde van ongegeneerd turen volgde. Onwillekeurig werd ik in mijn beoordeling door m'n Franse vrienden beïnvloed. Met het verschil in decibellen van hun enthousiast handgeklap, werd er hier een puntje meer en daar een puntje minder geschreven. Het deed mij deugd dat bij mijn favoriete vrouwtje de handen bijna stuk werden geklapt. Ook de slotronde in bikini kwam zij hoog genoteerd door. Deze keer hield Pim wijselijk zijn mond. Dit keer was ik zelf wel bij machte om op de juiste aandachtspunten te letten. Na deze semi-finale ben ik met m'n Franse vrienden heel aangenaam dronken geworden, terwijl wij op internationaal niveau, de kenmerken van onze ervaring in detail nog eens doornamen. Eigenlijk jammer dat Jan Peter Balkenende, jaren later in EU-verband, met onze kennis, ervaring en democratische overleg over dit boeiende onderwerp, niets heeft gedaan. Door hun maatschappelijke verplichtingen in Frankrijk konden mijn vrienden de finaleavond helaas niet meemaken. Vol vertrouwen en bewondering wensten zij mij succes met m'n "Hell of a Job".

Het favoriete meisje had kennelijk alles op alles gezet om de titel Miss Rijnmond te veroveren. Waarbij, zoals bleek, zij zich door compleet verkeerde mensen liet adviseren. De beweegreden daarachter is mij, als jurylid, nooit duidelijk geworden. Maar in alles leek zij de slettenbak als de directe bedreiging te ervaren. Nu kwam zij dan ook niet als dat leuke, frisse blonde vrouwtje met een natuurlijke uitstraling op. Maar meer als een opgetuigde snol, zwaar opgemaakt, met een leeg gespoten bus haarlak op haar hoofd, om ons het aangezicht van de lieflijke blonde lokjes te ontnemen. Jemig wat was deelneemster met het bordje zeven ineens in achting en uitstraling gedaald. Daardoor was het misschien ook haar pech dat mijn gesouffleerde vraag over "uit hoeveel delen een bikini bestaat" voor alle deelnemers te makkelijk bleek. Haar erectiele prestatie in de Wetshirt-ronde leek haar nog op voorsprong te houden. In de bikinironde, waarbij zij de confrontatie met de numero twee opzocht, bleek zij toch onvoldoende in huis te hebben. Haar uitstraling was gewoon niet hoerig genoeg, terwijl zij juist niet hoerig op haar natuurlijke uitstraling had kunnen winnen. De afsplitsing van Franse vrienden, Chevalier du Soixante Neuf, vierden in Frankrijk de uitslag van onze Miss Rijnmondverkiezing. Los daarvan had ik, als jurylid, in de France een benijdenswaardige reputatie opgebouwd., "Oh la, la, la, la!" Bij aanvang van mijn Franse vakanties, leek het wel alsof men vanaf de Franse grens al begon met mij de hand te schudden, Ça Va?.