De
adellijke manicure
Het moet nu toch echt niet nóg gekker worden! Wat moet niet nóg
gekker worden vragen jullie je wellicht af. Wel ik doel hier op de dagelijkse
manicure van de jonkheer en freule met in hun kielzog de inmiddels volkomen
gesiamesiseerde
(nieuw Nederlands woord), huis tuin en keukenkat Einstein. Ieder kattenliefhebber
weet dat vanuit hun natuurlijk instinct, elke dag naast de wasbeurt, ook
de nageltjes gescherpt dienen te worden. Veel katten gebruiken, als ze
buiten komen, een boom hiervoor, óf de liefdevol aangeschafte krabpaal.
Echter, de pechkonten onder ons zien hoe één, of in het
slechtste geval meerdere van hun meubelen, schaamteloos in no time
worden omgetoverd tot een product dat eenmaal bij het grof vuil gezet,
zelfs een morgenster niet meer kan bekoren.
Jullie raden het al, ik ben één van die pechkonten.
|
|
Hoewel mijn lieverds toch regelmatig buiten komen weigeren ze, vanuit diep respect voor de natuur, (althans, daar gaat mijn immer positief denkende brein maar van uit) de bomen op dergelijke wrede manier te beschadigen. Dom als ik af en toe kan zijn, dacht ik het probleem te kunnen oplossen met een simpel kattenkrabpaaltje, de kleinste weliswaar want ik was absoluut niet van plan om mijn zorgvuldig ingerichte woonkamer te offeren voor zo'n, in mijn ogen, afgrijselijk ding. |
De oh zo gevoelige kattenneusjes van het drietal werd hier echter voor
opgehaald. "Affreus, dacht ik nu heus dat ze hier hun adelijke
nageltjes aan gingen scherpen? Mooi niet!" Oké, als altijd
wanneer het mijn doddekopjes betreft, ging ik op zoek naar een
alternatief, iets dat hun goedkeuring mogelijk wél kon weg dragen.
Zo belandde ik via internet, dierenwinkels en kattenshows in de wereld
van de kattenmeubelen. Mijn mond viel haast open van verbazing. Een enorme
keur aan de diversiteiten, lachte mij in al hun lelijkheid tegemoet. Het
zou me allerminst verbazen als er binnenkort een kattenwoonboulevard
ergens in den lande zijn deuren opent, compleet met ballenbak voor de
meegenomen poezenkinderen. Aha, misschien een leuk alternatief voor de
tweede kerstdag, wanneer half Nederland
en masse richting woonboulevard trekt.
|
Goed, na lang wikken en wegen, de voor en nadelen op een rijtje
te hebben gezet, maar vooral concessies doen, koos ik, met de belofte
van de verkoper erbij dat dit toch echt dé ultieme droom
is van iedere kat, voor een droompaleis. Gelukkig kon ik zelf de
kleur bepalen en zélfs de keuze van het materiaal. Nu, dat
werd speciale siamezenbekleding…ja, ja dat bestaat écht!
Natuurlijk schrok ik me rot van de prijs. Hoewel ik graag geld uitgeef,
dan wèl graag aan iets moois! Na een aantal weken werd mijn
simpele woning verrijkt met de komst van een heus kasteel luisterend
naar de naam 'Magic Castle'. Probleem opgelost! De mezen
blij, Einstein blij en ik weer blij omdat zij blij zijn… |
|
Haha…mooi niet dus! Oh ja, het was voor een aantal dagen reuze interessant,
net zoals elke nieuwe kartonnen boodschappendoos reuze interessant is.
Ze lagen erop, erin, speelden wat tikkertje…. Maar nageltjes scherpen….ho
maar! "Geduld Janneke, geduld," sprak ik mijzelf vermanend
toe, toen ik na een paar dagen uit pure frustratie vernietigingsneigingen
kreeg. Na minder dan een week was de magie van het Magic Castle
verdwenen en ik volkomen gedesillusioneerd in het bezit van een onbewoond,
edoch prominent aanwezig kasteel. De vriendjes in het kwaad lagen
weer op hun oude vertrouwde plekjes. Enerzijds opgelucht door het feit
dat het onding de deur uit kon, maar anderzijds zuchtend over al die verspilde
euro's, waar ik toch heel wat leukere dingen mee had kunnen doen, werd
het gloednieuwe exemplaar bij het grofvuil gedumpt. En inderdaad, hier
hadden morgensterren wél oren naar, beter gezegd ogen voor…
In minder dan een kwartier was het ding weg.
|
|
Rijst nu ongetwijfeld de vraag wat ze dan wél
gebruiken voor de dagelijkse manicure. Wel, één van
mijn ooit zo zorgvuldig uitgezochte designstoelen. Te weten: een
in kalfsleer uitgevoerde, kamillegele Montis stoel, ontworpen door
de in de designwereld hoog aange schre- ven ontwerper Gijs Papavoine.
Alleen déze stoel is goed genoeg bevonden voor hun adellijke
manicure. Inmiddels is het eens |
Ach ik zal het maar positief benaderen… Smaak hebben
ze wél, dat is zeker….
