Brute moord.

Toen ik een jaar of tien was, had ik een lieve schildpad poes genaamd Katja. Ze was een erg aanhankelijk beestje, maar alleen bij mij. Van een ander moest ze niks hebben. Op een dag was ze verdwenen, ik was erg ongerust. 's-Avonds kwam er iemand aan de deur om te vertellen, dat ze aan de overkant in een hoekje lag. Ze was van het dak

gevallen, kon niet meer lopen. De dierenarts vertelde dat ze alles, maar dan ook echt alles, zwaar had gekneusd. Ze lag in een mandje naast mijn bed, ze kon niet op de kattenbak, daar hielp ik haar bij en als ik met mijn ouders weg ging, ging
zij in het mandje mee. Ze was zo lief en meegaand, waarna onze band nog sterker was. Waar ik ook ging, zij ging mee, een trouwer beest was er niet. Toen ik 18 jaar was heeft mijn moeder, terwijl ik een keer zonder Katja weg was, haar inlaten slapen, met als reden dat Katja haar aan had gevallen. Ik was daar helemaal kapot van en ben niet meer naar huis gegaan. Ik heb 't mijn moeder nooit vergeven!!!!

Evelien