Paarse Blommen voor Miss Muts
Pfff…het leek zo onderhand er nooit meer van te komen…echter vandaag heb ik voor het eerst dit jaar een beetje kunnen werken in de tuin! Wát zeg ik…WERKEN?!?! Mij een beetje uitleven is een betere omschrijving! Elk jaar opnieuw is de verleiding uiterst groot om het geploeter, wat uiteindelijk leidt naar mijn predikaat TUINPARADIJS, uit te stellen. Meestal ren ik eerst richting tuincentrum om daar als een kip zonder kop mijn kar vol te gooien. Moois waarvan ik éénmaal thuis me afvraag: "Waar moet ik het in hemelsnaam laten?!" "Kennen jullie dat…, of ben ik de enige idioot?!"
|
Dit jaar echter was mijn eerste missie om voor onze gouden meisje Berber een grafje te maken wat haar waardig is. Haar grafje bestond tot nu toe uit vier tegels, in een nu nog kaal ogende tuin. Gisteren heb ik al babbelend tegen haar, nee ik ben niet écht gestoord, als een heuse stratenmaker ze stevig en vóóral vlak neergelegd. Waarom? …Simpel…anders past haar favoriete stoeltje er niet op. Voorlopig heb ik er wat tijdelijke potten opgezet zodat het gammele, ding niet bij het eerste zuchtje wind omwaait.Welke potten en bloemen er uiteindelijk op en bijkomen te staan??? Nog steeds kletsend tegen haar opperde ik: "Zullen we paarstinten nemen wijfie?", terugdenkend aan het feit dat ze vaak bij een pot met paarse bloemen lag te soezen. |
Voor ik weer naar binnen ging sloot ik mijn
monoloog af met: "Ik zal eens kijken wat voor moois ik voor je kan vinden".
Doodmoe maar tevreden met het, weliswaar tijdelijke, resultaat ging ik met gezwinde
spoed richting tuincentrum onder het motto: "Paarse blommen kopen voor
Berber…" Inderdaad práchtige paarse bloemen heb ik gekocht…,
maar ook zo ongeveer de rest van de regenboog… |
|
Geplant zijn ze nog niet. Mijn stratenmakeractiviteiten bleken nét
iets teveel van het goede voor mijn toch al niet zo meewerkende lijf.
Kortom de komende dagen is moedermientje
uitgeteld…, maar het begin is er! Ennuh… is er niet dat gezegde: "Een
goed begin is het halve werk"… Nou dan!
