Tommie,
de lieve zwarte lobbes....

Een jaar of 5 geleden mocht ik in Poespas een verhaaltje schrijven over
mijn twee katers, Tommie en Bassie, die wij in 1992 (ziek) uit het Haagse Asiel hadden gehaald.  Gelukkig zijn ze toen na behandeling bij de dierenarts er goed vanaf gekomen.

In 2008 ging het nog steeds goed  met de jongens, hoewel we Tommie  wel een beetje mager vonden. Toch at en dronk hij goed, hij had altijd een natte neus en een glanzende vacht. De dierenarts vond dat hij goed op gewicht was. We hoefden ons dus niet ongerust te maken. Maar op 16-jarige leeftijd, wat al redelijk oud is voor een kat, weet je het maar nooit.

En ja hoor, weer rond de Kerst (eerst problemen met de hond, enkele jaren geleden, wat wel goed is afgelopen) nu met Tommie de kater. Hij ging steeds minder eten en drinken. Hij trok zich terug. Nou dan voel je al een beetje nattigheid. Hij werd onderzocht door de dierenarts, die vertelde dat Tommie uitdrogings- verschijnselen had. En waarschijnlijk iets aan zijn blaas. Na bloedafname en verder onderzoek, bleek de blaas nog goed te werken, maar zijn lever was niet in orde. Met een tas vol medicijnen, krachtvoer en zelfs een infuus gingen we huiswaarts.

0p 5 januari 2009 zouden we weer terug moeten komen bij de dierenarts. We wilden Tommie absoluut niet kwijt, dus we hoopten dat wat we hadden mee- gekregen, zou aanslaan. Maar helaas, afgelopen oudejaarsavond ging het heel slecht met Tommie, hij kon bijna niet meer lopen, hij zakte steeds door zijn achterpootjes, en zijn flanken zaten vol met vocht.

De volgende dag, 1 januari 2009, vroeg in de morgen hebben we onze lieve lobbes in laten slapen. Wat zullen we deze lieve kater, die nooit blies, nooit met zijn pootje uithaalde, altijd naar je toe kwam voor een knuffel en een aai, ontzettend gaan missen.

Zijn broer Bassie is gelukkig nog bij ons, en dat mag van ons nog héél lang duren.

Willy

n.b. Wil je ook een kattenverhaaltje publiceren?
Mail het via het kattenbelletje of via info@kroondomein.com