WAAAAAAARRRRRRROOOOOOMMMMMM
???????
Valentijn 28-08-2005 …24-06-2006…RIP
Één
van de laatste foto´s van Valentijn, gemaakt op 13-06-2006
Ontroostbaar…murw…lamgeslagen…zo intens verdrietig… Beter kan ik niet omschrijven, hoe ik me voel. Mijn lieve Valentijntje alias de Paljas of Lorre is vandaag gestorven.
Vanmiddag
was Henk in de voortuin wat zaagwerk aan het verrichten en zoals altijd…,
als één van ons in de voortuin is…, zijn de poezen daar dan
ook te vinden. Du moment je weer naar binnen gaat, gaan ze óf ook gelijk
mee…, óf lopen gelijk naar de achtertuin. Dit keer gingen de poezen
niet gelijk mee naar binnen. Zoals gezegd…, meestal zijn ze dan in no time
in de achtertuin. Na …tja het kan een kwartier zijn…, wellicht een half
uur…, ik zou het niet meer weten…, ging de bel. Een oude buurman en
wat buurtkinderen kwamen Valentijn brengen… Dood…...
Ze hadden hem
in het struikgewas naast ons huis gevonden.
Ik heb mijn…, nog warme
lieveling, in mijn armen genomen en ben al huilend…,
met een letterlijke
én figuurlijke waas voor ogen, de tuin ingelopen…, het huis
weer
in …, weer naar buiten…, schreeuwde het uit tegen hem:
"Toe
nou wordt wakker!" … "Kijk dan…Floris..Fleurtje en
Einstein zijn er ook…
KIJK DAN… WORDT WAKKER…ASTJEBLIEFT!!!
…
Nee…, hij werd niet meer wakker…, niets wat deed kon
hem nieuw leven inblazen…
Omdat
ons ventje er puntgaaf uitzag heb ik hem in één van de favoriete
mandjes gelegd…, boven op het door de poezen zo geliefde dekbed. Zo konden
niet alleen wij…, maar ook de poezen rustig afscheid nemen. Fleurtje kwam
regelmatig kijken en snuffelen en ging af en toe naast Valentijns mandje liggen…
Floris…, die een twee handen op één buik relatie met Valentijn
had, ging bovenop hem liggen en likte ons manneke onophoudelijk… Pas toen
Valentijntje koud werd gaf hij het op… Alles wat Floris momenteel
rest is zoeken in huis…, kortom hij is de kluts zodanig kwijt dat hij overal
kleine geurvlaggetjes afzet…
En nu…, net
als bij Berbertje, hebben we een mooi grafje voor hem gemaakt. In een vrolijk
kleed…, passend bij zijn immer vrolijke karakter, heeft ook hij nu prachtig
plekje. Middels mijn schrijfwerk voor diverse kattenbladen, waar ik ooit eens
een uitgebreid item heb geschreven rond rouwverwerking na de dood van een geliefd
huisdier, weet ik hoe belangrijk de manier waarop je afscheid neemt is, voor het
verwerken van je verdriet… Wat heb ik NU aan |
|
-0-0-0-
Voor Valentijn
Je bent er wel... ook al zie ik je niet
Zo
heel dichtbij… dag als nacht
Ik voel je wel… ook al is het niet
je fluweelzachte vacht
Zie jij mij … in mijn peilloze verdriet
Je
bent ver weg… maar zo dichtbij
In alles wat ik voel… zie… hoor
en denk
Zie je niet… hoe ik in mijn dromen naar je wenk
Mijn zilte
tranen die stromen… ben jij
Eens
komt de tijd … dan herken ik jou
In een wolkje aan de hemel… oh zo
blauw
In het warme zachte zand aan zee
Ben jij het mooiste schelpje…
en ik neem je mee
Je bent dichtbij… je bent niet
ver
Ik zie je toch… jij bent die heldere ster
In mijn hart krijg je
een heel lang leven…
Het warmste plekje heb ik aan jou gegeven…
